Klimaatverandering, daar liggen onze politici blijkbaar niet van wakker. Wij bij Formaat wel. Daarom trokken onze collega's in oktober 2026 naar de klimaatmars. De zoveelste. Onze collega Nick kroop in de pen om te vertellen waarom hij deelnam. Want om de jongeren van vandaag en hun kinderen een toekomst te geven, moet er vandaag iets gebeuren. We zien zoveel mooie dingen gebeuren in het open jeugdwerk, dus we blijven doorzetten, ook voor ons klimaat.
Klimaatjongeren, unite!
De komende decennia staan we voor de enorme uitdaging om onze maatschappij om te schakelen naar een fossielvrije samenleving. Dat vraagt politieke, economische en sociale keuzes die rekening houden met de ecologische toestand van onze planeet. De opwarming van de aarde bestaat en we zullen er allemaal samen voor moeten strijden om onze aarde leefbaar te houden. Het zijn de kinderen van de jongeren die nu in de jeugdhuizen zitten, die een immense klimaatfactuur zullen erven.
Dat schreef ik een dikke zeven jaar geleden naar aanleiding van de marsen voor het klimaat, georganiseerd door diverse “klimaatjongeren”. Op zondag 11 oktober nam ik opnieuw deel aan een klimaatmars. Voor de zoveelste keer. Dankzij de klimaatmarsen die startten in 2019 werd het beleid (een beetje) wakker. Dat zorgde voor een aantal beleidskeuzes die helaas speldenprikjes zijn gebleken. Wezenlijk is er niet zo veel veranderd. Afgelopen hittezomer maakte dat pijnlijk duidelijk.
Nochtans geef ik de hoop niet op. Ook tijdens de mars van 2026 kwamen weer tienduizenden mensen op straat. Een hele hoop van die mensen waren jongeren. En een hele hoop van die jongeren kwamen uit jeugdverenigingen en open jeugdwerkinitiatieven. Het vergt moed en doorzettingsvermogen je luie zondag op te offeren om in de kou (en even zelfs in de regen) steeds weer dezelfde boodschap te blijven herhalen: "Doe dan toch iets!"
En laat dat nu net de sterkte zijn van de jongeren die zich in het open jeugdwerk engageren. Ze doen iets. Ze nemen initiatief voor andere jongeren door een organisatie op poten te zetten, hun leeftijdsgenoten daarbij te betrekken en door hun engagement anderen te inspireren om ook de handen uit de mouwen te steken. Die open jeugdwerkinitiatieven zijn plaatsen van actie, maar ook van ontmoeting. Jongeren kunnen er bekomen. Ze vinden er elkaar. Bouwen er aan een community. Kijken elkaar in de ogen tijdens gesprekken over van alles en nog wat, ook over het klimaat. Ze vormen er hun identiteit. Die van henzelf én van de groep. Maar bovenal maken ze er plezier. Laat het ons ook op aarde plezierig houden. En laat het ons daarom vooral leefbaar houden.
Het vergt moed en doorzettingsvermogen je luie zondag op te offeren om in de kou (en even zelfs in de regen) steeds weer dezelfde boodschap te blijven herhalen: "Doe dan toch iets!"
