Racisme en discriminatie komen ook in en rond open jeugdwerkingen voor. Formaat blijft zich daar samen met de hele sector tegen verzetten. Elk jaar rond 21 maart, de Internationale Dag tegen Racisme en Discriminatie, trekken middenveldorganisaties via Platform 21/03 door Brussel om een krachtig signaal te geven tegen racisme en discriminatie.
Formaat gaat voor verbindend open jeugdwerk. Ontmoeting moet immers veel verder gaan dan enkel ontmoeting tussen mensen die op elkaar lijken omdat ze dezelfde achtergrond, dezelfde kleur, dezelfde overtuiging en dezelfde leeftijd hebben. Open jeugdwerkingen kunnen veel meer zijn dan enkel die plek. Ze hebben de kracht in zich om verbinding te maken tussen verschillende groepen jongeren en hun organisaties. Op die manier kunnen ze warme buurten en gemeenschappen creëren. Daar heeft deze samenleving tenslotte meer dan ooit nood aan.
Open jeugdwerkingen zijn plaatsen waar aan identiteitsontwikkeling wordt gedaan. Dat zit ingebakken in de methodiek. Een open jeugdwerking staat open voor alle jongeren, biedt hen een ontmoetingsplaats, activeert jongeren binnen de werking en werkt zo aan hun zelfontplooiing. Alle kinderen en jongeren in onze samenleving moeten de ruimte krijgen om hun identiteit op een positieve manier te ontwikkelen.
Jammer genoeg zien we ook in en rond open jeugdwerkingen verhalen van racisme en discriminatie. Die verhalen schudden ons wakker. En dwingen ons om te beseffen dat niet iedereen achter ons verhaal staat. Toch zijn we ervan overtuigd dat we, Formaat en de hele jeugdwerksector, moeten blijven ageren tegen racisme, tegen discriminatie.
Ac. getuigt:
"Twee jaar geleden had ik een auto-ongeluk, waarna ik zelfs naar het ziekenhuis moest. Daar geven ze je normaal gezien een attest mee voor je werkgever. Toen ik hierom vroeg, weigerde het ziekenhuispersoneel echter om me dit te geven en vertrok ik met lege handen naar huis.
De dag erna ging ik opnieuw naar het ziekenhuis, ditmaal met een vriendin die sterker in haar schoenen stond. Deze keer liep het net iets anders. Zij maakte het ziekenhuispersoneel immers duidelijk dat ik het attest nodig had en dat het ziekenhuis verplicht is om mij dit te verstrekken. Na een vermoeiende discussie met het personeel, heb ik het attest uiteindelijk toch verkregen.
Dit voorval deed me nadenken. Nadenken over hoe racisme en discriminatie zo geïntegreerd zit op plaatsen waar dat absoluut niet zou mogen. Al hoort discriminatie uiteraard nergens thuis… Ik ben er ook jammer genoeg zeker van dat ik niet de eerste ben die zoiets heeft meegemaakt. En ik zal helaas ook niet de laatste zijn. Het zijn deze kleinere of subtielere momenten die je echt raken en aanzetten tot nadenken.
Het boezemt me echt wel angst in dat ik zo’n belangrijk document bijna niet zou gekregen hebben. Enkel vanwege mijn uiterlijk. Dit is een schadelijk idee. Dat moet blijvend bestreden worden.
Maak het bespreekbaar!
Wil je als open jeugdwerking aan de slag met racisme en discriminatie bespreekbaar maken? De toolbox van Jeugdwerk tegen Racisme biedt tools en methodieken op maat van jeugdwerkers, per leeftijd, thema of niveau.
Illustratie: Flore Deman
Getuigenis uit 2020
